Przydałoby się napisać tutaj wiersz, w imię lepszego świata, który może nadejść, dodania do szklanych domów trybu wolnowybiegowego, zasilania tego wszystkiego słońcem, wodą, w imię żab w jeziorze i pikników, śniadań na trawie, odę do analogowej młodości, dawno nie pisałam tutaj wiersza, a poezja jest bardzo zdrowa, ale mój wiersz jest niepraktyczny, dlatego teraz ucieka, jeśli przyjdzie, to straszyć na wrzosowiskach, nie mam z nim kontaktu, rozpłynął się na drzewie, siedzi na gałęzi mgły